Marianne Zwagerman: geen recht op eeuwig leven

’Hou die k*thond bij je, k*nkerwijf,’ kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd zondagochtend. Het moest nog tien uur worden! De zon scheen door de bomen op het pad tussen de Horstermeerpolder en de Spiegelplas. Sinds mijn vader eind vorige zomer overleed in het verpleeghuis aan de rand van dit gebied, noem ik het altijd het tuinpad van mijn vader.